«

»

Eki 07

Hedef Nahçivan

Prof. Dr. İbrahim ÖZTEK

Rus diplomat Aleksander Griboyedov’un geliştirdiği bir proje ile Ruslar, 1828 yılından itibaren Erivan, Karabağ ve cıvarına Türkiye ve İran’dan getirdikleri Ermenileri yerleştirdiler. Erivan diye bir yer yoktu. Bu şehir Revan Türk Hanlığının başkenti Revan’dı.1 ekim 1827  tarihinde Revan Hanlığı Ruslar tarafından işgal edildi. %5 olan Ermeni nüfusu 1915 sonrası % 70’lere çıktı. Türkler ya sürüldü ya da katledildi. O tarihten bu yana da Azerbaycan’da ve Türkiye’de 2 milyon Müslüman Türk Ermeniler tarafından soykırıma uğratıldı. Halbuki Patrik Narses Vajabedyan, 1876 yılında vatandaşlık meclis şurasında şöyle diyordu “Şayet günümüze kadar Ermeni milleti, millet olarak inancını, kilisesini, dilini tarih ve kültürel değerlerini koruduysa, tüm bunlar Türk devletinin Ermeni milletine gösterdiği koruma, yardım ve hayırseverliği sayesindedir”. 1923 Ermeni Taşnak kongresinde, Ermenistan’ın ilk başbakanı Ohannes Kaçaznuni ise; “Türklere karşı biz savaş açtık, suçluyuz. Tehcir amaca uygundu” diyor.

Ermeniler, 30-31 Mart 1918 günleri yalnız Bakü’de bir günnde 17 000 Türk’ü katlettiler. 25-26 Şubat 1992 günü Hocalı solkırımı ve Karabağ işgali ile 28 yıl öncesinin kanları henüz kurumadı. Diri diri yakılan Azerbaycanlı bebek ve yaşlılar ile diri diri derileri soyulan çocukların feryatları halen kulaklardadır.

Bunların canilikleri ruhlarına işlemiştir. Onun içindir ki dün ve bugün sivil yerleşim yerleri bombalamaktadırlar. Bugün de otuza yakın çocuk, yaşlı Azerbaycan Türk’ü katledilmiştir.

Nahçivan, Azenbaycan’ın ayrılmaz bir parçasıdır. Fakat Azerbaycan’la kara bağlantısı yoktur. Türkiye ile 17 kilometrelik sınırı ile Türkiye’nin Şark kapısıdır. 1921 Kars ve Moskova Antlaşmaları sonunda elde edilen bu statü, aradaki Zengezur bölgesinin Ruslar tarafından Ermeni’lere verilmesi ile Hem Azerbaycan’ın, Hem de Nahçivan’ın boynu bükük kalmıştır.

Ermenilerin Tavus stratejik bölgesine saldırılarının temelinde Azerbaycan Türkiye arasındaki başta TANAP olmak üzere petro-gaz yolları ve Gürcistan üzerinden geçen diğer bağlantılara kastetmektir.

Bundan 4 yıl önce sınır tecavüzlerinin dersini alan Ermenistan bugün de boyuna boşuna bakmadan Azerbaycan topraklarına saldırmıştır. Fakat güvendiği dağlara kar yağmıştır. Türkiye ile büyük çıkarları olan büyük ağabeyi Rusya, Ermeni Başbakanı Nikol Paşinyan’ın SOROS hayranlığı ve giderek Fransızlaşma gayretlerine kızgındır. ABD ve AB, AGİK ve BM’in 30 yıla yakın zamandır Azerbaycan haklılığına yaptığı vurguyu ister istemez kabullenmektedirler. Son yıllarda İran’la olan yakınlaşmamız da Azerbaycan’ın lehinedir. Ortadoğu’daki ABD uzantısı İsrail’de Azerbaycan’dan yana tavır takınmaktadır.

Şimdi tam zamanıdır. Yalnız harekat, çok yönlü ve yıldırım harekatı şeklinde kısa sürede sonuçlandırılmalıdır. Ermeni birlikleri çembere alınarak hareket güçleri yok edilmeli, Gereken yerlerde Ermeni birliklerinin arkasına geçerek kuşatılmalı, Çokça esir alınmalıdır. Bu esirler daha sonra Azerbaycan’ın elini kuvvetlendirecektir.

Zamanı gelmiştir. Haydar Aliyev’in ülkesi,  Azerbaycan’ın doğal uzantısı ve ayrılmaz bir parçası olan Nahçivan’la birleşilmeli, bunun için de hedefte zengezur’dan Nahçivan’a geniş bir koridor açılmalıdır. Türkiye de bu koridor için ısrarcı olmalıdır. Çünkü: Atatürk Moskova anlaşması için gönderdiği Yusuf Kemal beye ne yap yap Nahçivan’ın özerkliğini sağlayın. Zira burası Türk kapısı, Türk’ün şark kapısıdır demiştir.

Maddi manevi tüm varlığımızla bugün Azerbaycan’ın yanındayız. 30 yıl önce silahsız, askeri eğitimsiz Azerbaycan Türk’ü bugün elinde pusatı, ruhunda şehadet inancı ile savaşıyor. Türkiye’den giden dualar ayrı bir enerjidir. Cerrah hekimlerimiz de gazi kardeşlerimizin yaralarını sarmak için hazırdır. Müdahalelere meydan vermeden Allah’ın yardımı ile bir an evvel zafere ulaşalım.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>