x

 

ARAMIZDAN AYRILIŞININ 81. YILINDA

ATATÜRK’Ü RAHMET VE MİNNETLE ANIYORUZ

 

Aramızdan ayrılışının 81. yılında, hepimizin, Atatürk’ün yaptıklarını ve düşünce sistemini   bir defa daha tarihin süzgecinden  geçirmemiz ve yorumlamamız gerekmektedir. Yüce Önder Atatürk’ün milliyetçi düşünce sistemi; birleştirici ve bütünleştirici yapısıyla Türkiye Cumhuriyeti’ni, ülkesi ve milletiyle sonsuza dek bölünmez bir bütün olarak yaşatacak en büyük güçtür. Türkiye Cumhuriyeti devletinin düşmanlarının, milli birlik ve beraberliğimizi bozma, vatanımızı bölme ve rejimimizi değiştirme çabalarının karşısında en büyük engel, Atatürk’ün  “Ne mutlu Türk’üm diyene!” sözünde ifadesini bulan milliyetçilik anlayışıdır.

Son yıllarda Türkiye Cumhuriyeti ve Türk Milletine düşman unsurlarının saldırılarının hedefinde bulunan “Atatürk, Türk vatanı, Türk kimliği, üniter yapı, milli devlet,  Türkçe, İstiklâl Marşı ve Türk bayrağı”na sahip çıkmalıyız. Milli, manevî ve kültürel değerlerimiz etrafında gerçekleştireceğimiz birlik ve beraberlik ortamı, dış düşmanların ve onların yerli işbirlikçilerinin her türlü oyunun bozacaktır. Milletimizi millet yapan değerlerle, devletimizi devlet yapan değerlerin birlikteliğini sağladığımız gün, Türkiye Cumhuriyeti, bizi küreselleşen dünyanın en seçkin, en saygın bir üyesi haline getirecektir.

                Aydınlar Ocakları olarak Aziz Atatürk’ü 81. ölüm yıldönümünde  bir defa daha rahmet, minnet ve şükranla anıyoruz ve eserlerine ve düşüncelerine ve milletçe sahip çıkacağımızı bir defa ifade ediyoruz.           

AYDINLAR OCAĞI GENEL MERKEZİ

Admin

Yazarın detayları

Kayıt tarihi: Ocak 18, 2017

Son Yazılar

  1. Mesudiye Yeşilçit Köyü Derneği’nden Anlamlı Panel — Mayıs 9, 2012
  2. Kadınların Korkulu Rüyası: Meme Kanseri — Haziran 12, 2012
  3. Türk Düşmanlığını Görüyor Musunuz? — Aralık 17, 2014
  4. Bir de Biz Konuşalım — Aralık 20, 2014
  5. Türk Gençliğine Hitabe — Ocak 4, 2015

En çok yorum alan yazıları

  1. Dost ve Müttefik Amerika(!) — 1 yorum
  2. Eğitim Raporu-1 Yeni Müfredat, “Yeni Nesil Yetiştirme Projesi”Ne Uygun — 1 yorum
  3. “Çanakkale’den Afrin’e, Kızıl Elmaya, Vatan Savunmamız” — 1 yorum
  4. Yine Sözde Ermeni Soykırımı Oyunu — 1 yorum
  5. Mekkeli Yetimin Hikâyesi — 1 yorum

Yazarın yazılar listesi

Eki 25

Andımız, Sağcı ve Milliyetçi Farklılaşması

Prof.Dr.Mustafa E. ERKAL

Türk’ü milli kimlik ve milliyetin adı olarak değil de, etnik guruplardan biri olarak düşünmek; Türk Milleti gerçeğinin ve milli devlet anlayışının reddidir. Etnisiteleri kültürel ve sosyal açıdan ele almalıyız. Siyasi anlamda tanıma, milli devleti ve üniter yapıyı zaafa uğratır. Farklılıkların ve ayrılıkların hukuken tescil edildiği federal bir yapıya yol açabilir. Bu bakımdan bu yanlışı yapanların, malum etnik tekerlemeye ve yanlış ezbere takılanların tek devlet ve tek millet tezleri de temelsiz kalır.

T.C. Türkler ve kendilerini Türk olarak hissedenlerce kurulmuş, kurucu unsuru Türk olan milli bir devlettir. Kendi kendilerini ötekileştirip ayrı görenler zaten Milli Mücadelede ülkeyi terk etmişler, Milli Mücadeleye karşı kullanılmışlar, ortak milli değerleri paylaşmamışlardır.

Günümüzde yapılan araştırmalarda milli kimliği ve milli kültürü reddedenlerin, paylaşmayanların oranı %5 ile %6 arasında değişmektedir. Az da olsa ana dili Türkçe olmamasına rağmen, milli kimliğe ve vatanlarına sahip çıkanların oranı %90’ı aşmaktadır.

Bir dönem çok kültürlü politikaları çözüm olarak gören Batılı ülkeler, artık sosyal bütünleştirici politikaları uygulamakta, milli kimlik kaybını ve gettolaşmayı önlemeye çalışmaktadırlar. Türkiye’de ise; bunun tam tersi yapılmaktadır. Bütünden parçaların siyasi varlığını kabul ve korumaya gidilmektedir. Hayali AB üyeliği sürecinde etnik taassup hortlatılmıştır. Bütünün reddedildiği yerde parçanın değeri ve varlığı kalamaz.

Andımızın Yargıtay kararına uyularak tekrar okullarımızda okutulması kadar tabii bir şey olamaz. Andımız milli birlik ve beraberliğimizin çocuklarımıza önemli bir mesajıdır. Türk milletine mensubiyet şuurunu pekiştirir. Çocuklarımız andımızı okumalı ve başarı yolunda şartlandırılmalıdırlar. ABD ve Japonya dahil birçok ülkede antlar vardır. Farklı milletlere mensup olanlardan yeni bir Amerikan milleti ve kimliği yaratan ABD’de, ABD’ye sadakat, bayrağa bağlılık ahidi, yemini okullarda 1892 yılından beri okutulmaktadır. Hiçbir ciddi ülke tek tipçiliktir diye ideallerinden ve eğitimin temel ilkelerinden vazgeçmez. Milli marş mı; yoksa and mı tartışması son derece yersiz bir tartışmadır. Birçok ülkede her ikisi de mevcuttur. Her ciddi ülke geleceğinin teminatı olanlara sahip çıkarak genç nesillerini açık artırmaya çıkarmaz; ileride beyin göçüne sebep olmaz.

Vatandaşa rağmen, etnik taassup ve yobazlığa sapanlar silahsız terör örgütü gibidirler. Türkiye’deki asıl terör, milli kimliği hedef alan terördür. Türkiye’nin Balkanlarda Ortadoğu’da ve Türk Dünyasındaki kültürel ve siyasi tesirliliği zayıflatılmak ve kardeş ülkeler yanlış yönlendirilmeye çalışılmaktadır.

Bir millet içinde farklı milletler değil; farklı etnik guruplar bulunabilir. Bunlar milli kimliğin rakibi de değildirler. Etnikliğin ırki, dini ve etnik gerekçelere dayalı olarak ayırımcı, husumet ve nefrete, şiddeti tahrik eden eylemleri Batılı hukuk sistemlerinde reddedilmektedir. Devletlerin milli birliklerini, toprak bütünlüklerini korumak için gerekli yasaları çıkarmaları ve tedbirleri almaları esas kabul edilmektedir. Bir etnik gurubun veya o gurubu kullanmak isteyenlerin doğrultusunda gurup üyelerinin ülkeleri ile sözde demokratikleşme adı altında adeta savaşması kabul edilmemektedir.

15 Temmuz 2016’daki hain işgal ve darbe teşebbüsünün ekmeğine yağ sürmenin ve hedeflerine hizmet etmenin gereği yoktur. Malum ırkçı, bölücü ve terörle iç içe olan partinin talepleri benimsenmemelidir. Türkiye’nin yeni açılımlara ve sözde barış süreçleriyle oyalanmasına fırsat verilmemelidir.

Türk Milleti neseb-i gayri sahih bir kalabalık veya sürü değildir, Anayasalarımızda devletin kurucu unsuru olan Türk kimliği birleştirici ve kucaklayıcı olmuş, kimseyi ötekileştirme ihtiyacı da duyulmamıştır. Sık sık II. Abdülhamid’den bahsedenler ve ona sığınanlar, 1876 Teşkilat-ı Esasiye’yi incelemelidirler.

Bir zamanlar aşırı sol kendinden olmayan ve amaçlarına hizmet etmeyen herkesi faşistlikle suçlardı. Şimdi ise; bu suçlama sağ eğilimli bazı çevrelere geçmiş gözüküyor. Dünyadaki değişim Türkiye’ye de yansımaktadır. Türkiye’de sağcı ile milliyetçi arasındaki fark birçok konuda olduğu gibi andımız konusunda da ortaya çıkmaktadır.

Ara 26

Yad Elde Şah Olmaktansa, Öz Yurdunda…

Ruhittin SÖNMEZ

“Yad elde şah olmaktansa / Öz yurdunda dilenci ol!.”

Bu cümle Bünyamin Aksungur’un “Canan Uykuda” albümünde söylediği bir “Özbek Türkleri türküsünün” nakaratı.

Türkünün bu sözlerini dinleyince, Necip Fazıl Kısakürek’in “Öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya” mısraının hissettirdikleri gibi bir ruh hali sardı beni.

Kaybedilmiş vatan topraklarında, Türkistan’da, esaret altında yaşayan soydaşlarımızın yaşadıkları sıkıntıların bir dışa vurumu olan türkünün sözleri de, bestesi de iç yakıcı. Bünyamin Aksungur’un gönül telimizi titreten tınılarla yorumlayışı da.

“Yahşi (İyi) bilir her Müslüman/ Misafirlik hayli yaman/ Öz evinde aziz insan/ Yad elde şah olmaktansa / Öz yurdunda geda (dilenci) ol!.

Ey Türkler! Türk Milletinin hâkimiyetinde olan, Türklerin yönettiği bir yurtta yaşıyorsanız “azizolursunuz. Yoksa yabancı hâkimiyetinde yaşıyorsanız, hangi makama gelirsen gel “zelil” olmaktan kaçınamazsınız.

Türkiye’nin “beka sorunu” olduğunu söyleyip geçmek kolay. Fakat vatan kaybeden Türklerin yaşadıklarından ders çıkarmak için siyasilerin diliyle değil, türkülerin dili ile konuşmak lazım.

*********************************

CANAN UYKUDA

Bünyamin Aksungur “Dünya Türk Müziği’nin Sesi” olarak bilinir. Türk Dünyası müziklerini, icra edilen yörenin bütün lehçe, şive, ağzından okuyabilen bir sanatçımızdır.

TRT’de sanatçı ve yapımcı-yönetmendi, yakınlarda emekli oldu. Ama yıllardan beri Türkiye’nin neresine çağırılsa koşuyor, “KONSERANS” adını verdiği müzikli konferansları ile Türk Dünyasındaki soydaşlarımızla aramızda kültür köprüsü oluşturuyordu.

Kültür köprüsü kurmak “büyük bir dava” idi. Ses bayrağımızı Turan yurdunda dalgalandırmak kolay değildi. Çünkü “bu dava hor, bu dava öksüz”dü.

Öncelikle “Canan Uykuda” idi. Canan yani Türk Milleti…

“Canan Uykuda” Bünyamin Aksungur’un 2015 yılında, Doğu Türkistan’da Kaşgar’da, derlediği Uygur türkülerinden biri.

Bünyamin Aksungur diyor ki, “Uygur kardeşlerime sordum: Sizce Canan kim? Çoğunda aynı cevap HALK!… Ahh dedim, siz Türkiye’deki cananları bir görün hatta Türk Dünyası’nın bütün cananlarını…
Hepsi uykuda, hatta horluyor!… Kendi horlamakla kalıyor, bu dünyada onu, ölebilecek kadar seven, yegane aşığını da HORLUYOR…!”

Ama O’nun, bu uğurda mücadele eden az sayıda aydına nazaran, müthiş bir avantajı vardı. Türk varlığının en sihirli aracı, ortak müzik kültürümüz gibi bir anahtara sahipti.

Türkülerin hikâyelerini, aynı türkünün Türkistan’dan Kosova’ya, Kafkaslardan Türkiye’ye kadar küçük farklarla söylenişini örnekleriyle sunduğu zaman, ansiklopedi çapında kitapların anlatamayacağı gerçekleri gönüllere kazıyordu.

O, Türk Dünyasına, geçmişten günümüze uzanan kültürümüze sevdalı. Ortak müziğimizi çok iyi biliyor. Bu coğrafyada kullanılan çok sayıda Türk sazını çalabiliyor, repertuarındaki 7500’ün üzerindeki eseri orijinal haliyle icra edebiliyor. Sadece Türkiye’de değil 27 ülkede yüzlerce şehirde konser veren bir sanatçımız.

Bünyamin Aksungur 50 yıllık, böyle birikimli sanatçı ama “Canan Uykuda” ilk albümü. 61 yaşında ve 50 yılın birikiminin damıtılmasıyla ortaya çıkan bir eser. Aksungur, bu kadar gecikmesinin sebebini albümün kapağında açıklamış:

“1976 yılında Bünyamin Aksungur TÜMATA’ya katılarak kendini geliştirmişti. Türk Dünyası’nın müziklerini, Türk kültürünün aşığı küçük bir kitleye duyuruyorlardı. Dünya değişiyor, SSCB dağılıyordu. Bu arada adını dahi bilmediğimiz yeni yeni Türk boylarının varlığından haberdar oluyorduk. Evet, Türk Dünyası uyanıyordu ama ‘CANAN UYKUDA’ idi.”

Albüm çıkarmak, geniş kitlelere hitap etmek ve kalıcı eser vermek gerekiyordu. Fakat albüm çıkarmak masraflı bir işti.

“Milli ve yerli (!) iş adamlarımız vardı ama ne hikmetse, Türk Kültürünün derinliklerine yapılacak bir yolculuğu desteklemekten kaçınıyorlardı. Çünkü ‘CANAN UYKUDA’ idi.”

**********************************

BÜNYAMİN AKSUNGUR VE CEMİL MERİÇ

“Canan Uykuda” 61 yaşındaki sanatçının ilk albümü. Hemen büyük mütefekkir Cemil Meriç aklıma geldi. Meriç’in müthiş birikimi de, 58 yaşında iken yayımlanan, “Bu Ülke” ve “Ümrandan Uygarlığa” isimli eserleriyle adeta patlayışa geçmişti.

Cemil Meriç “Bu Ülke” yayımlandığında “Bu sayfalarda hayatımın bütünü, yani bütün sevgilerim, bütün kinlerim, bütün tecrübelerim var. Bana öyle geliyor ki, hayat denen mülakata bu kitabı yazmak için geldim; etimin eti, kemiğimin kemiği” demişti.

Cemil Meriç “Bu Ülke”den sonra “aynı kaynaktan fışkırdılar” dediği eserler dizisini peş peşe yazmıştı.  Çünkü “bir çağın, bir ülkenin vicdanı olmak isteği” ve müthiş bir bilgi ve tefekkür birikimi vardı.

Bünyamin Aksungur’un bu albümü de, Türk’e dair her şeye olan sevdasının, tecrübelerinin, hayal kırıklıklarının, ümitlerinin bir yansıması. Belki de O, dünyaya “Canan Uykuda” albümünü seslendirmek için gelmiştir.

Bünyamin Aksungur’un da bundan sonra aynı kaynaktan fışkıracak çok sayıda yeni albüm çıkaracağına inanıyorum.

Çünkü O, kendi ifadesiyle, “Türk Milleti’nin, Türk Dünyası’nın bir delisi.”

O kendisini Türk Dünyası’nın kültür kodlarını Türk topluluklarına hatırlatmak, hafızasını tazelemekle görevlendirmiş bir fedai.

Ve Türk Dünyası müziklerini çok iyi bilen bir birikime sahip.

Tuva, Özbekistan, Kırgızistan, Türkmenistan, Doğu Türkistan, Tacikistan, Çuvaşistan, Başkurdistan, Azerbaycan, Kırım, Kerkük, Kıbrıs ve güzel Anadolu’muzdan harmanlanan 36 eserlik muhteşem bir repertuar ile hazırlanan “CANAN UYKUDA” serisinin ilkini D&R mağazalarından alabilirsiniz. İkinci ve üçüncünün de çok gecikmeden kültürümüze kazandırılmasını ümit ediyorum.

Ara 11

Lozan

Halil ALTIPARMAK

            Neden Lozan Anlaşması? Çünkü, 20 Kasım 1922’de başladı ve geçen hafta bu anlaşmanın yıldönümü idi de onun için.

Bu tarih de çok ilginç. Çünkü, taraflara bildirilen tarih aslında 13 Kasım idi. Ancak, Türk Heyeti Lozan’a 13 Kasım’a göre vardığında, kimseyi bulamadı. İngiliz Temsilcisi LordKürzon’un seçim çalışmaları yapmak üzere İngiltere’ye gitmesi gerekmiş ve bu yüzden görüşmeler bir hafta ertelenmiş. Anlaşılıyor ki, Türk tarafının haberi yok. Çünkü, diğer ülke temsilcileri de ülkelerine dönmüş. Sadece bir yetkili bırakılıp, Türklere haber verecek! Lozan’a vardıklarında şaşkınlık içinde kalan Türk Heyeti ne yapacağını bilemez bir halde. Üzgün, kızgın, ama, sabır etmek gerektiği bilincinde! Fransa yakın olduğu için oraya giderek gayri resmi görüşmeler yapıp zaman kazanma ve mümkünse bilgi alma çabası içerisinde!

Kepazelik, rezalet bu kadarla da kalmıyor elbette!

20 Kasım Lozan Anlaşması için ilk oturum açılıyor. Ancak, bu ilk gün, taraflar arası görüşmelere geçilmeyip, açış konuşmasa yapılarak dünyaya başlandığının ilanı gerçekleştirilecek! Bunun için kimlerin bu konuşmada yer alması gerekir?

Önce, ev sahibi olarak Lozan şehrinin ülkesi olan İsviçre’nin  ve sonra da tarafların yetkililerinin açılış konuşması yapması gerekmez mi?

Bu soruya cevap, herhalde hiç tereddüt etmeden EVET! Olması beklenir. Ancak, hayır, gerçek öyle olmuyor. Resmî açıklama şöyle! Önce ev sahibi açış konuşması yapacak ve sonra da İngiliz temsilcisi LordKürzon konuşma yapacak! Nasıl beğendiniz mi? Peki, tarafların en önemlisi olan Türkiye ne yapacak? Herkes gibi konuşmaları dinleyip kös kös ayrılıp oteline gidecek! Ama, iş öyle olmuyor, LordKürzon’un konuşmasından sonra, gündemde olmadığı halde, Türk Heyeti, aralarında aldıkları acil bir kararla İsmet Paşa’nın zoraki kürsüye çıkıp konuşmasını istiyor ve İsmet Paşa kürsüye zorla çıkıp çok güzel bir konuşma yapıyor. Hatta, Fransız delegesi, İsmet Paşa ayağa kalktığında konuşmaması için uyarıyor. Fakat, Paşa, onu dinlemeyip kürsüye çıkıp Türk Milleti adına sert konuşmasını gerçekleştiriyor.

Peki, bunları ne için anlatıyorum? Konuları bu gerçekleş ışığında görelim ve anlayalım diye anlatıyorum. Yani, dikensiz gül bahçesinde gezilmediğini mutlaka anlamalıyız diye anlatıyorum. Bir TARİHÇİ olarak, bizlerin görevinin insanımıza, tarihin aynasını tutmak olduğuna inandığım için anlatıyorum.

Şimdi esas soru şu: Lozan’da sadece başlangıçta yaşanan bu olayların nedeni nedir, İngiltere ve onun etkilediği diğer ülkeler neden bu şekilde davranıyorlar, tarafların bir tarafı Türkler ve diğer tarafı hepsi olduğu halde neden böyle ezme gayretindeler?

Çünkü, Lozan’da Türkler galip ve karşı taraf mağlup olarak masaya oturulmadı. Masaya, Yunan hariç, diğerleri I. Dünya Savaşı’nın galipleri ve Türkler de Yunan Savaşı’nın galibi olarak oturdu. Yani, karşı taraf Sevr’de sorduğu hesabı yenilemek üzere oturdu ve birkaç değişiklikle bunu gerçekleştirmek düşüncesi ile masa kuruldu. Bunu gözardı etmeden Lozan anlaşılamaz.

Lozan iki galibin anlaşması, ama, galiplerden biri olan Türkiye’nin yendiği Yunanistan’ın pek ortada görünmediği gibi garip anlaşma…

Açık seçik söylemek gerekirse, biz kanımızın son damlası ile yendiğimiz Yunanistan’dan hesap sormak isterken, diğer taraf, yani, İngiltere, Fransa ve İtalya bizden hesap sormak istiyorlar.

Çünkü; 1919 6 Haziranında başlayıp 27 Kasım 1919 tarihine kadar geçen sürede Trianon Anlaşması ile Macaristan’dan, Sen Germen Anlaşması ile Avusturya’dan, Versay Anlaşması ile Almanya’dan ve Nöyi Anlaşması ile de Bulgaristan’dan çok ağır hesap sordular. Bu ülkeler I. Dünya Savaşı içerisinde bizim müttefiklerimizdi.

Peki, bizden hesap sormadılar mı? Sordular! Bunlardan 8 ay sonra da bizden hesap sordular: Sevr Anlaşması ile çok ağır hesap sordular. Bu yazdıklarımızın diğer bir gerçeği de şudur: Yüz yıldan beri süren bir tartışmaya son vermek! Yani, yok, Sevr imzalandı, imzalanmadı, yok delegeler imzaladı, ama, padişah imzalamadı gibi gereksiz, anlamsız, gerçekleri ters yüz etmeye dönük sözlerin bir hükmü yok. Çünkü, hesap soranların, mağlupların imzasını beklediği de yok, bununla ilgilendiği de yok.

Devam edelim…Sevr neden diğer ağır hesap sormalardan 8 ay sonra önümüze kondu? Çünkü, zaten, savaşın nedeni  bizdik de ondan. Yani, I. Dünya Savaşı bizim paylaşılmamız için yapıldı. Ben bunu bu kadar net nereden çıkarıyorum? Her şeyden önce şuradan; Bolşevikler, ihtilal yapıp Rusya’da iktidarı ele geçirdikten sonra, Lenin bir açıklama yaptı. Dedi ki; biz Çarlığı tanımıyoruz, onun yaptığı anlaşmaları da reddediyoruz ve Çarlığın katıldığı gizli anlaşmalar ve içerikleri de şunlardır dedi ve 1916 yılında yapılan BREST-LİTOVSK Anlaşmasının gizli maddelerini açıkladı. Bu Anlaşma Osmanlı’nın paylaşılması ağırlıklı bir Anlaşma idi. İkinci bir belge de şu; Clinton ülkemizi 1999 ziyaretinde Meclis’te bir konuşma yaptı ve dedi ki; 20. Yüzyılın ilk yarısı Osmanlı’nın paylaşım kavgası ile geçti. Bu konunun üzerinde ne kadar duruldu acaba?

Yani? Yanisi şu; I. Dünya Savaşı’nın galipleri Türk Milleti’nden TARİHî, MİLLÎ ve de DİNÎ meselelerde hesaplaşacaklardı, bunun için savaştılar ve bu fırsatı ele geçirdiler Bu nedenle diğer müttefiklerimizden daha ağır bir hesap soracaklardı ve sordular. Önce MONDROS ile ve sonra da SEVR ile sordular.

Ama, ama, ama, Türk Milleti bu sorulan hesapları elinin tersiyle itti, reddetti ve tarihin çöplüğüne attı.

Çünkü, Türk Milleti, kalıcı esareti kabul edemezdi! Onun için, ‘YA İSTİKLAL, YA ÖLÜM’ şifresini ortaya koydu.

Çünkü ‘TAM BAĞIMSIZLIK TÜRK MİLLETİNİN KARAKTERİ İDİ’.

İşte Lozan Anlaşmasının Mukayeseli Dış İlişkiler açısından kısa bir tarihçesi budur.

Bir de hukukçu gözüyle bakalım; Türk Borçlar Kanunu’nun 1. Maddesi der ki;‘sözleşme, tarafların iradelerinin karşılıklı ve birbirlerine uygun olarak açıklanmasıyla kurulur.’O halde Mondros ve Sevr’de irademiz olmadığına göre onlar bir anlaşma, sözleşme değil, bir emirnamedir. Lozan ise bir sözleşmedir, anlaşmadır, çünkü, irademiz vardır ve taraflar karşılıklı şartları kabul etmek durumunda kalmışlardır.

Bir de, Lozan maddeleri ve bu maddelerin zaman içerisinde nasıl uygulandığı durumları var ki, onu da gelecek hafta işleyelim.

 

Ara 29

“Ölüm Hasreti” Oyunu Galası Bakü’de Heyecan Yarattı

TÜRKİYE-AZERBAYCAN DEV KARDEŞLİK VE CANDAŞLIK PLATFORMU ÜYELERİ DR. SABİR ŞAHTAHTI VE DR. İFTİHAR PİRİYEV’İN KÜLTÜR VE SANATTA BÜYÜK BAŞARISI:

“Ölüm Hasreti” Oyunu Galası Bakü’de Heyecan Yarattı.

 

Azerbaycan Resmi Devlet Haber Ajansı AZTEC’in  Türkiye mümessili Dr. Sabir Şahtahtı’nın yazmış olduğu “Ölüm Hasreti” isimli oyun Bakü’de Azerbaycan İrevan Devlet Dram Tiyatrosu Direktörü Dr. İftihar Piriyev tarafından sahneye kondu. Temsilin galasına tanınmış devlet adamları, bilim, kültür-sanat çevreleri, eğitimciler, sivil toplum yöneticileri gibi her sınıftan insan katıldı.

Tiyatro direktörü Dr. İftihar Piriyev; İrevan Devlet Dram Tiyatrosu milli duygu ve düşünceler konusunda kimseye taviz vermemiştir. Bu temsil, Hocalı Soykırımı sırasında Ermenilere esir düşmüş bir kadının hayat dramını yansıtmaktadır. “Ölüm Hasreti” temsili, Haydar Aliyev Fondunun Asbaşkanı Leyla Aliyevanın teşebbüsü ile heyata geçirilen “Hocalıya adalet!” Uluslararası  kampanyasına destek vermək maksadıyla sahnelendirilmiştir. “Hocalıya adalet!” bir barış programıdır. Dileğimiz, Azerbaycan halkının yaşadığı bu soykırımın bir daha dünyanın hiçbir yerinde yaşanmamasıdır dedi.

Eserin yazarı Sabir Şahtahtı da, Hocalı Soykırımı üzerinden 26 yıl geçmesine rağmen, halkımız bu facianın acısını ve dehşetini halen yaşamaktadır. Oyun süresince tüm seyirciler de aynı acıyı hissetmekte ve tiyatrodan göz yaşları içinde ayrılmaktadır. Yaşadığımız soykırım acısını, işgal altındaki vatan parçasının azadına kadar ruhumuzda hissedeceğiz dedi. Ayrıca Ermenilerin yirminci asrın evvelinde tebası oldukları Osmanlı devletine ihanetle, binlerce günahsız Müslüman Türkü süngüden geçirdiği unutulmamıştır. Ermenilerin işledikleri bu tarihi cinayetlerden dünyayı haberdar etmenin yolu Hocalı Soykırımını tanıtmaktan geçer dedi.

Dr. İftihar Piriyev ve Dr. Sabir Şahtahtı, Türkiye-Azerbaycan Dev Kardeşlik ve Candaşlık Platformunun ve Azerbaycan Aydınlar Ocağı’nın üyeleri olarak, kültür ve sanat alanında son derece başarılı çalışmalara imza atmaya devam etmektedirler.

Ara 26

Almanya’dan Türkiye’ye Bakmak!

Özcan PEHLİVANOĞLU

Aralık (2018) ayının başında 10 günlük bir Almanya seyahati gerçekleştirdim. Amacım güneyde Münih’ten başlayarak kuzeye Hamburg’a kadar çıkıp oradan geri dönmekti.

 

Nitekim öyle de, yaptık. Trenle seyahat ettik. Münih, Nürnberg, Frankfurt, Köln, Berlin ve Hamburg şehirlerine gittik… Bir çok kasabaya uğradık. Hem Almanların sosyo-ekonomik şartlarını gözledik hem de bizim vatandaşlarımız ile sohbet ederek hasbihal ettik. Hoş gerçi ben 40 yıldır Almanya’ya gelir giderim ama yine de her gittiğimde bir şeyler bulurum söz edecek.

 

Kırk yıl önce Almanya’ya ilk gittiğimde söylediğim ilk söz; “Bizi Türkiye’de kandırıyorlar!” olmuştu. Ne yazık ki, 40 yıl sonra da, aynı şeyi söylemenin dayanılmaz üzüntüsü içindeyim.

 

Örneğin Berlin Hauptbanhhof’a (tren garı) gidin ne kadar geri kaldığımızı görün! Bunu da, o an sosyal medya aracılığı ile paylaşmıştım ve üzerine Ankara’da adeta geliyorum diyen bir tren kazası yaşadık. Canlarımız yitti gitti… Biz bir treni raylar üzerinde sağlıklı yürütemezken Almanlar binlerce treni aynı anda çalıştırıyorlar.

 

Bize “büyük iş başardık” diye takdim edilen projelerin çoğu Almanlar için sıradan projelerdir. Nehirler üzerindeki köprülerin sayısı belirsizdir. Bu köprülerin çoğunluğu da 1800-1900 yılları arasında inşa edilmiştir. Şimdi biz elin parasıyla borç alıp bir kaç köprü yaptık diye böbürlenip duruyoruz!

 

Alman ekonomisi tıkır tıkır işlemekte ve cari işlemler fazla vermektedir. Almanlar da, bu parayı nerede değerlendirelim de, Alman halkının refahını artıralım diye kara kara düşünmektedir. Almanya’da küçük bir fabrika sahibi olsa da, kendi işinin bir numarası olan Hilmi Selçuk (1961’den beri Almanya’da) ağbimize Almanya için ne düşündüğünü sorduğumda; “Almanya Avrupa’nın bir numarası dolayısı ile Avrupa’nın bir numarası olan dünyanında bir numarası demektir” cevabını verdi.

 

Almanya’nın yüzölçümü Türkiye’nin yarısı kadar. Az da olsa nüfusu Türkiye’den fazla. Yani Türkiye’nin yarısı kadar bir toprağa bizden fazla nüfus planlı ve dengeli bir şekilde yerleşmiş durumdalar. Gözü rahatsız edecek hiç bir şey yok! Yani “Ağaoğlu 1453” projesi henüz orada başlatılamamış!!!

 

Aralık ayı Almanların Noel öncesi eğlendikleri ve alış veriş yaptıkları “Weihnachtsmarkt”larin kurulduğu dönem… gittiğim her yerde bu pazarları gezdim ve Almanlar ile bu ülkede yaşayan diğer insanların mutlu ve rahat olduklarını gördüm. Çünkü ne kadar sıkıntı olursa olsun “sosyal devlet” anlayışı ve uygulamaları devreye girerek sorunları minimize ediyor.

 

Şehircilik, imar hareketleri, sektörlerin ülkeye dağılımı, tarım ve hayvancılık, turizm ülkeye çok dengeli ve planlı bir şekilde yayılmış ve gelişmiş vaziyette… Biz 25 milyon turist ülkemize geliyor diye sevinirken doğru düzgün hiç bir çekiciliği olmayan Hamburg’a yılda 14 milyon turistin gelmesini ne ile izah edeceğiz bilmiyorum.

 

Almanlar bu mevcut hali yani gelişmişliği ve zenginliği yeterli görmüyor olacaklar ki, yeni arayışlar içindeler. Örneğin başta eski başbakan Helmut Kohl’un torunları başta olmak üzere bir çok Alman ileri gelenlerinin çocukları okumak üzere Çin’e gitmiş daha doğrusu aileleri tarafından gönderilmiş durumdalar. Demek Almanlar önümüzdeki geleceği Çin’de ve Asya’da görüyorlar ona göre de tedbir alıyorlar.

 

Ben oralardayken Alman Şansölyesi Angela Merkel, parti başkanlığını bıraktı. Kimse arkasından gözyaşı döküp “aman bizi bırakma ne olur sonra halimiz” demedi. Merkel’in veda konuşması, Türk siyasetine ders olacak bir içerik taşıyordu. Ancak Türkiye’deki geri kalmış zihniyet bunu anlayabilecek durumda değil. Anlayabilecek olanlarında bunu anlamak işine gelmiyor!

 

Bizim hala Almanlaşmamış ve orada Türklük sevdası ile yanıp tutuşan soydaşlarımız ise çok dertli. Türkiye’nin kendilerini anlamazdan gelmesine çok içerliyorlar. Hatta Türkiye’nin izlediği dış politika onları çok sıkıntıya sokmuş durumda… Seçimle ilgili kanunlar değişince Türkiye ile ilgili seçmen haklarına kavuşmak onları Türkiye’deki siyasi partilerin pazarı haline getirmiş. Bu durum ise Avrupa’daki Türklerin cemaat, tarikat, mezhep, hemşericilik, ideolojik bölünmelerine “siyaset” bir neden olarak eklenmiş… Seçim sonuçlarına da, bakarak siyasi partilerin aldıkları oy oranına göre Almanya’daki vatandaşlarımız ile ilgilenip ilgilenmediklerini daha iyi anlayabilirsiniz!

 

Hülasa Almanya, Türkiye’ye nazaran çok gelişmiş, zengin ve müreffeh bir ülkedir. Ancak Türkiye’ninde Almanya kadar gelişebilecek imkanları vardır. Arada bu kadar fark olmasının tek nedeni Türkiye’nin Atatürk dönemi hariç çok kötü yönetilmiş olmasıdır. Ayrıca Alman siyaseti millidir. Türkiye’de siyaset ise dış güçlerin ve onun yerli işbirlikçilerinin kontrolündedir. Ben bunu “Almanya fiili işgal altında ama Almanların kontrolünde, Türkiye ise fiili işgal altında değil ama Türklerin kontrolünde de değil” formülü ile izah edebiliyorum.

 

Ne ise bizim seyyahlıkla pek aramız yoktur. Hala Evliya Çelebi’nin gezdiği gördüğü ile idare ediyoruz gibi geliyor bana… Ben size gezmeyi, görmeyi ve Türkiye’yi bu şekilde mukayese etmeyi salık veriyorum. O zaman Türkiye’de ne kadar aldatıldığımızı ve yanıltıldığımızı göreceksiniz… Özelliklede siyaset tarafından!

 

Ara 04

TÜRK KADINI “Türk Çağının Ana Rahmi”

Ali Kemal GÜL

Son on yıllarda sıklıkla tanık olduğumuz kadına yönelik tacizlerin, tecavüzlerin, cinayetlerin yanı sıra bazı sözde akademik bilgiçlerin ‘’kadının yeri evidir, dış işlerde çalışmak  değil otursun çocuğuna baksın, evinin işini yapsın, eşini memnun etsin’’ ucu açık söylemler Türk kadınına yapılacak esef verici davranışlardır saygısızlıktır kendi varlığını inkâr etmektir.

 

Kurtuluş savaşlarında Türk kadının yiğitçe, fedakârca ülkesinin düşman işgalinden kurtulması adına Türk askerinin her daim arkasında veya yanında olduğunu yaşayarak görmüş, kahraman kadrosuyla ülkemizin kurucusu Gazi Paşamızın kahraman Türk kadını üzerine sözlerinden bir alıntı sunalım:

‘’İnsan topluluğu kadın ve erkek denilen iki cins insαndαn mürekkeptir. Kabil midir ki, bu kütlenin bir pαrçαsını ilerletelim, ötekini ihmal edelim de kütlenin bütünlüğü ilerleyebilsin? Mümkün müdür ki, bir cismin yarısı toprαğα zincirlerle bağlı kαldıkçα öteki kısmı göklere yükselebilsin?

 

Kαdınlαrımız için asıl mücadele αlαnı, asıl zafer kαzαnılmαsı gereken αlαnı, biçim ve kılıktα bαşαrıdαn çok, ışıklı, bilgi ve kültürle, gerçek faziletle süslenip donαnmαktır. Ben muhterem hαnımlαrımızın Αvrupα kαdınlαrının αşαğısındα kαlmαyαcαk, aksine pek çok yönden onlαrın üstüne çıkαcαk şekilde ışıklı, bilgi ve kültürle donαnαcαklαrındαn αslα şüphe etmeyen ve buna kesinlikle emin olαnlαrdαnım.

 

Zαmαn ilerledikçe, ilim geliştikçe, medeniyet dev αdımlαrıylα yürüdükçe; hαyαtın, asrın bugünkü gereklerine göre evlat yetiştirmenin güçlüklerini biliyoruz. Αnαlαrın bugünkü evlαtlαrınα vereceği terbiye, eski devirlerdeki gibi basit değildir. Gerekli özellikleri tαşıyαn evlat yetiştirmek, pek çok özelliği şαhıslαrındα tαşımαlαrınα bağlıdır. Bu sebeple Kαdınlαrımız, hαttα erkeklerden dαhα çok aydın, dαhα çok feyizli, dαhα fαzlα bilgin olmαyα mecburdurlαr!

 

Αnαlαrın bugünkü evlαtlαrınα vereceği terbiye eski devirlerdeki gibi basit değildir. Bugünün anαlαrı için gerekli vαsıflαrı tαşıyαn evlat yetiştirmek, evlαtlαrını bugünkü hαyαt için fααl bir uzuv haline koymαk pek çok yüksek vαsıflαr tαşımαlαrınα bağlıdır. Onun için Kαdınlαrımız, hαttα erkeklerimizden çok aydın, dαhα çok feyizli, dαhα fαzlα bilgili olmαyα mecburdurlαr; eğer hαkikαten milletin αnαsı olmαk istiyorlαrsαnız

 

Bizim dinimiz hiç bir vakit kαdınlαrın erkeklerden geri kαlmαsını talep etmemiştir! Αllαh’ın emrettiği şey erkek ve kadın Müslümαnlαrın ilim ve İrfan edinmeleridir. Kadın ve erkek bu ilim ve irfanı αrαmαk ve nerede bulursα orαyα gitmek ve onunlα mücehhez olmαk mecburiyetindedir.

 

Tαrlαlαrdα erkeklerle birlikte çαlışαn, kαsαbαlαrdα pαzαr yerine giden, yumurta ve tavuğunu sαtαn, ondan sonrα kendisine gerekenleri bizzat satın αlαn, çαlışmαlαrının hepsinde kocαlαrınα yardımcı olαn kαdınlαr!.. Ben bu kαdınlαr αrαsındα kocαlαrındαn dαhα iyi işten αnlαyαnlαrα ve hesap yαpαnlαrα rαstlαdım.

 

Dünyanın hiçbir yerinde hiçbir milletinde Αnαdolu köylü kadınının üstünde kadın mesaisi zikretmek olαnαğı yoktur.

 

Kαdınlαrımız eğer milletin gerçek αnαsı olmαk istiyorlαrsα, erkeklerimizden çok dαhα aydın ve faziletli olmαyα çαlışmαlıdırlαr.

 

Milletin kαynαğı, toplumsαl hαyαtın temeli olαn kadın αncαk faziletli olursα görevini yerine getirebilir’’.

 

*

Fosilleşmiş beyinleriyle bedevi kültüründen beslenmiş bu bilgiçler’’ anası’’ hakkında ne düşünüyor dersiniz?

Kız çocuklarını toprağa gömen ‘’bedevi kafası’’ şimdide sen okuma çalışmana gerek yok diyor. Onüç yaşında başkalarının seçtiği kişilerle evlen istiyor. Senin çocuklarını karanlık saçan mekteplerde/ karanlık mahfillerde tecavüz edilmiş, kişiliği iğdiş edilmiş, beyni köleleştirilmiş, hurafeci inançlarla kendi hükümranlığına parya yapmayı düşünüyor.

Sen okursan senin çocuklarını eğip bükemezler, köleleştiremezler… Sen okursan, senin çocukların karanlık fikirlere karşı gelir, kişilik ve irade sahibi olur, okuyup öğrenmeye aç olur, bilim üretmek ve insanlığa katkı sağlamak, gelecek nesillere mutlu müreffeh ve adil bir dünya bırakmak onda vaz geçilmez bir amaç olur.

Kur’an okuyup anlayamasın diye Arapça okumasını tembihlerler. Okursan, okuyup anlarsan, iffetin kara çarşafın içinde olmadığını, insanın aklında şekillendiğini öğrenmenden korkarlar.

Türk kadını!… Sen okuyup münevver olursan, bunların hiç birini yapamazlar… Sen aydınlık geleceğin ışık kaynağı olursun, ‘’Türk Çağının Ana Rahmi’’ olursun.

 

Kas 25

Türküm Demek ve Atatürk’ü Sevmek

Cafer GENÇ

 

Bundan 80 yıl önce Türk milleti, büyük Ata’sını kaybetti.

Zaferlerle dolu Türk tarihinde sevinçleri ve coşkuları yaşayan Türk milleti, her 10 Kasım tarihinde Atatürk’ünü kaybetmenin hüznünü, üzüntüsünü yaşadı.

Dünya, pek çok lider yetiştirdi. Çoğu unutuldu. Çoğu da Lenin, Stalin, Hitler gibi nefret edildi, lanetlendi, linç edildi.

Türk’ün atası Atatürk, her 10 Kasım’da, o gün, yeni ölmüş gibi, her zaman minnet, şükran, sevgi, saygı ve rahmet duygularıyla hep anıldı, hiç unutulmadı.

Unutulmamasının ve sonsuza kadar da yaşatılacak olmasının pek çok sebebi vardır.

O, Türk İstiklal mücadelesinin muzaffer kumandanı, yurdumuzun kurtarıcısı ve Cumhuriyetimizin kurucusu olarak asker ve devlet adamı sıfatının yanı sıra, bir lider ve fikir adamı olarak da milletinin kalbinde müstesna bir yer edinmiştir.

Savaş yıllarında ve savaş sonrası, milletine kazandırdığı maddi güç ve manevi ruhla, Türk milletinin var olmasını, modern Türkiye anlayışındaki ilke ve inkılaplarıyla yurdunun büyümesini, milletinin yükselmesini ve yücelmesini istemiş ve bunu gerçekleştirmiştir.

O, sadece Türk milletini kurtarmakla kalmamış, mazlum milletlere ışık, ilham, örnek olarak bağımsızlıklarını kazanmalarına vesile olmuştur.

“Atatürk kimdir?” diye sorulduğunda verilecek pek çok cevap içerisinde “Son 100 yılın yetiştirdiği en büyük devlet adamı, milletinin kurtarıcısı, yeni Türkiye’nin kurucusu ve Türk’ün Atası” demek en anlamlı cevap olur diye düşünüyorum.

Atatürk’ü sevmeyenlerin olmasını, kötülemek isteyenlerin bulunmasını anlamış değilim. İnandırıcı ve gerçekçi bir sebep de bulamıyorum. Niyetlerini ve amaçlarını da bilemiyorum.

“Osmanlıyı yıktı” diye düşünüyorlarsa, Osmanlı zaten bitmişti, yıkılmıştı.

“Dinle, din adamlarıyla uğraştı” diyorlarsa, O, dinimizi, peygamberimizi sever ve överdi. Günümüzde FETÖ misali, o dönemin din sömürücülerine, istismarcılarına fırsat vermedi. Dinin bir ibadet olduğunu, siyasetinin olamayacağını anlatmak istedi.

“İçki içerdi” deniliyorsa, günahını ve zararını bildiği tek keyfiydi, belki de. Keşke içmeseydi de, milletine hizmet için ömrü uzun olsaydı. Bunun bir nefret sebebi olacağını düşünmüyorum. Ancak bahane olabilir diyorum. Kul hakkı, yalan, kandırmak gibi haram ve günah olduğu bilindiği halde, yapılanların yanında “alkol”, çok masum kalır.

“İlke ve inkılaplarının rahatsız ettiği” söyleniyorsa, medeni ve modern bir Türkiye’ye anlayışına yakışmadığını söylemek mümkün müdür? Avrupa, yeniliklerle zamana ayak uydurarak kalkındı. Ayrıca, o kişiler unutmasınlar ki, bugünkü varlıklarını ve her türlü haklarını Atatürk’e borçludurlar.

Türk; nankör, vefasız, vicdansız değildir. Milleti için taş üstüne taş koymuş, hizmet etmiş atasını unutmaz.

Kızgın güneşin kavurduğu çöllerden, düşman zırhlılarının ateşi altında cehenneme dönen Çanakkale’ye, Türk’ün ölüm kalım savaşı verdiği Sakarya’dan Dumlupınar’a kadar, cepheden cepheye koşmuş, hayatını milletine adamış olan, efsane kahraman Atatürk’ü hiç unutmaz, kötü laf söylemez, söyletmez.

Çünkü, Atatürk demek Türküm demektir, Türkiye demektir.

Atatürk demek; 100 yıl önceki sözlerinin bugün yol haritası olması demektir.

Atatürk demek; milletin geleceğini kendi şahsi emellerinin üstünde görmek demektir.

Atatürk demek; muhtaç olunan kudretin damarlardaki asil kanda olduğunu bilmek demektir.

Atatürk demek; kudretsiz dimağların, zayıf gözlerin gerçeği göremeyeceğini anlamak demektir.

Atatürk demek; sadece kara tahta başında harf öğreterek değil, her yede ve her zaman öğreten olmak demektir.

Atatürk demek; karanlıkları aydınlığa kavuşturmak demektir. Kalemi ve kılıcı ustalıkla kullanmak demektir.

Atatürk demek; dil bilmek, kitap okumak, geometri yazmak, sanat sevmek suretiyle “aydın” olmak demektir. Zeybek ile bar ile gönüllerde var olmak demektir. Fabrikalarda üreten işçi, tarlada traktör üstünde çiftçi demektir.

Atatürk demek; Samsun’a giden vapurla, azgın dalgalara aldırmadan Anadolu’ya var olma umudunu geleceğe taşımak demektir.

Atatürk demek; Amasya’da Ferhat’ın deldiği dağları sahiplenen yürek demektir.

Atatürk demek; Sivas’ın soğuğuna aldırmadan, sıcak günler vaat eden samimiyet demektir.

Atatürk demek; yüzüstü sürünen, yokluklarla yaşayan, yokuşlarda susayan milletin kaderinde, “Ayağa Kalk Sakarya” demektir. .

Atatürk demek; dünya milletlerinin hayran olduğu, kendilerinde eksikliklerini hissettikleri dolayısıyla, kıskandığı lider olmak demektir.

Atatürk demek; öldükten sonra yaşamak, her 10 Kasım’da yeniden doğmak, ölüm gününde doğum günü kutlamak demektir.

Atatürk demek; “Sarı saçlım, mavi gözlüm nerdesin, nerde…” diye ozanın telinde söz, yüreklerde köz, milletin gönlünde öz olmak demektir.

Atatürk demek; “Yanmış, yıkılmış savaş meydanlarında, cihanın görmediği destanlar yaratıyor, gelmiş geçmiş kahramanlara bedel, uçsuz bucaksız göklere hükmediyor” diyen şairin mısralarında şiir olmak demektir.

Atatürk demek; Ötüken’den Anadolu’ya, Türkiye’den Turan’a giden tarih ve coğrafya yolunda var olan, önde yürüyen büyük Türk demektir,

Atatürk demek,”NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE” haykırışıyla hayat bulan kimliğimizin, kişiliğimizin, karakterimizin, kabiliyetimizin ve kalitemizin adı olan Türkün atası demektir.

Atatürk demek, Atatürk demek, Atatürk demek… asker, lider, önder, hatip, kurtaran ve kuran fikir ve devlet adamı demektir. Her şeyden önce mükemmel insan, idealist vatan ve millet sevdalısı demektir…

Atamızı rahmetle, sevgi ve saygıyla anıyorum. Minnet, şükran duygularımı ifade ediyorum. Aramak ve anlamak düşüncesi içerisinde olduğumuzun bilinmesini istiyorum.

SÖZÜN ÖZÜ: Dünya basınının ve devlet adamlarının hayranlığını gizleyemediği Atatürk’ü, yabancılar takdir ederken bizlerdeki bazı olumsuz tavırlar çelişki oluşturmaktadır. Milletleri milli ve manevi değerleri, kişileri onurları ve gururları değerli kılmaktadır. İnsanın değerlerini inkâr etmesinden daha aciz bir durum olamaz diye düşünüyorum.

Ara 11

Vatan

Dr. Şahin CEYLANLI

        Vatan; üzerinde yaşadığımız topraklar, varlığımız, memleketimiz, benliğimiz, kısaca her şeyimizdir. Vatanın bizler için önemi, ne ifade ettiği kelimelerle anlatılamayacak kadar büyüktür. Vatan her şeyden önce bir vazgeçilmezdir. “ Bülbülü altın kafese koymuşlar, ille de vatanım demiş.”  Vatan,  bizler için de aynı manadadır. Vatan hürriyet, istiklal ve bağımsızlıktır. Şehitlerin kanlarıyla sulanmış mukaddes bir toprak, garip gurabaya sığınak olan bir yer, aynı zamanda Ahmet Mithat’ın dediği gibi bir milletin evidir. Vatan Samsun, Sivas, Amasya, Erzurum’dur. Vatan Çanakkale, Kocatepe, Dumlupınar, Sakarya, Al Sancak, Malazgirt, Ankara’dır. Taşıyla, toprağıyla, dağıyla, ovasıyla, deniziyle, gölüyle, yaylasıyla, obasıyla, kışlasıyla, hülasa bütün Türkiye’dir.

Vatana duyulan özlem ve sevgi o kadar yücedir ki, bu özlem ve sevgiyi vatan toprakları içinde cereyan eden doğa, fiziki ve sosyal olaylarda da aramak gerekir. Bu açıdan Vatana duyulan sevgi ve özlem; kimi zaman rüzgarda savrulan bir yaprak, denizde kopan bir fırtına, havada süzülen bir yırtıcı kuş, ormanda kükreyen bir aslan, gökyüzünde yağmura, kara ve tipiye dönüşen bir bulut, ufuktan doğan bir güneş, gümüş dereden akan bir su, dağ başını bürümüş bir duman, hasret çekenlerin duygusudur. Kimi zaman, dalgalanmak için rüzgar bekleyen bir bayrak, umutların yeşerdiği ve  yaralı gönüllerin tedavi edildiği bir yer, kana bulanmış bir toprak parçası, aylarca babasını bekleyen bir çocuğun hasreti, bir kadının şehit olan kocası için döktüğü gözyaşı, ciğeri yanan ana ve babanın dinmek bilmeyen ateşi, daha doğmadan yetim kalmaktır. Kimi zaman da vadideki bir zambak, hasret ve duygu dolu bir kervan, gökyüzünde galaksilerden yansıyan bir ışık, çırpınan engin bir deniz, çağlayan bir şelaledir.

Vatan sevgisi üzerine söylenen sözlere bakacak olursak;  Bu konuda Süleyman Nazif şunları söylüyor: “ Dedem koynunda yattıkça benimsin ey güzel toprak, neler yapmış bu millet, en yakın tarihe bir sor bak.”; Bu vatan kimin şiirinde de Orhan Şaik Gökyay şöyle sesleniyor: “ Bu vatan toprağın kara bağrında, sıra dağlar gibi duranlarındır. Bir tarih boyunca, onun uğrunda, kendini tarihe verenlerindir.”; Mustafa Kemal Atatürk de diyor ki: “ Vatan sevgisi; ruhları kirden kurtaran en kuvvetli rüzgardır.” Bu konudaki ifadeleri çoğaltabiliriz. Mithat Cemal Kuntay da şöyle diyor: “Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır, Toprak eğer uğrunda  ölen varsa, vatandır.”; Ünlü sosyologumuz Ziya Gökalp’e göre ise: “  Vatan ne Türkiye’dir Türklere ne Türkistan Vatan, büyük ve müebbet bir ülkedir: TURAN.”; yazımızı vatan şairimiz Namık Kemal’in sorusu ve Mustafa Kemal Atatürk’ün bu soruya verdiği cevap ile bitirelim. “ Vatanın bağrına düşman dayamış hançerini; Yok mudur kurtaracak baht-kara maderini.” “ Vatanın bağrına düşman dayasın hançerini; Bulunur kurtaracak baht-ı kara maderini.”

Kas 20

Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin 35. Zaferin 44. Yılı Kutlu Olsun

Prof. Dr. İbrahim ÖZTEK

1571 yılında II. Selim zamanında 70 000 şehit vererek Kıbrıs adasını Venediklilerden aldık. Osmanlı Devletinin giderek zayıflaması ile de, önce İngilizler, İtalyanlar sonra da Rumlar adaya çöreklendiler. Fakat bu süre içinde Kıbrıs adasının her köşesinde Türk vardı. Bugün de adanın %  30 unda Osmanlı vakıfları yani Türk damgaları mevcuttur.

1960 yılında Kıbrıs’ta  Türk ve Rumlar ortak “Kıbrıs Cumhuriyetini kurdular. 1963’ten itibaren Rumlar adanın tamamına hakim olmak için kurdukları EOKA teşkilatı ile sayısız katliamlar ve Türk’e soykırım uyguladılar.  1964 yılında soydaşlarımıza yapacağımız yardım, ABD tarafından engellendi. Kıbrıs Türkleri 29 Aralık 1967’de, ”Kıbrıs Türk Yönetimi’ni kurdu. Katliamların devamı üzerine 1974 yılında Türk ordusu hava, deniz ve kara harekatı ile Kıbrıs’a gerçek barışı götürdü ve 44 yıldır ada halkı kendi bölgesinde sükunet içinde yaşamaktadır. Fakat ABD, AB ve BM. adada daima Türk’ün aleyhinde oldular.

  RAUF DENKTAŞ-EYÜP ZAFER GÖKBİLEN-İBRAHİM ÖZTEK

Kıbrıs Türk Cumhuriyetinin bu güne gelmesinde canını ortaya koymaktan çekinmemiş olan başta Rahmetli Cumhurbaşkanı, büyük mücahit Rauf Denktaş olmak üzere kahraman Kıbrıslı soydaşlarımıza, kahraman Şehitlerimize, Gazilerimize, rahmet, minnet, şükran ve saygıyla selamlar olsun. 15 kasım 1983 günü kurulan Kıbrıs Türk Cumhuriyeti de sonsuza dek payidar olsun.

 

1960’lı yıllarda, Kıbrıs’ta kardeşlerimiz katledilirken,  İstanbul Üniversitesi öğrencileri olarak, Beyazıt’tan Taksime binlercemiz, “Ya taksim ya ölüm” nidaları içinde yürüdük ve mitingler yaptık. Soydaşlarımızın ölüm haberleri geldikçe yanıp yıkılıyorduk. O zaman adada iki İngiliz üssü vardı. Amerika, Fransa ve Rusya bölgeye uzaktan bakıyordu. Şimdi ise Kıbrıs, Büyük Ortadoğu Projesinin merkezinde bulunmaktadır. Çevresindeki petro-gaz yatakları ABD, Rum Kıbrıs, İsrail ve Mısır tarafından parsellenmiş, bu durumda Doğu Akdeniz ateş denizine dönmüştür. Bölgenin petro-gazı, Amerika’nın Büyük Orta Doğu projesi, Rojova Koridoru ve Lazkiye terminali birbirini tamamlayan proje parçaları olmuştur.

 

Türkiye olarak biz, Filistin için gösterdiğimiz hassasiyeti kendi Kıbrıs’ımız için göstermekte tereddüt ediyoruz. İslam İşbirliği Örgütünü toplayarak, Kudüs’ün bir kısmını İsrail’e verip, diğer yarısı ile yetinmeyi marifet sayarken, kırka yakın Müslüman devletten Kıbrıs için gayret göstermelerini isteyemiyoruz. Ya üç yüz milyon Türk’ün de bu konuda nefesi kesilmiştir.

 

14 kasım günü akşamı İstanbul Aydın Üniversitesinde, Üniversite mütevelli heyeti başkanı Sayın Dr. Mustafa Aydın’ın misafiri olarak, Kıbrıs Türk Mukavemet Teşkilatı ileri gelenlerinden Em. Tümg. Cumhur Evcil ile birlikte “Kıbrıs’ta Eğitim” konulu toplantıya katıldık. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinin 35. Kuruluş yılı kutlamaları kapsamında yapılan toplantı eski bakanlarımızdan, Aydın Üniversitesi öğretim üyesi Sayın Egemen Bağış tarafından yönetildi. Misafir konuşmacı Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti eski Milli Eğitim ve Kültür Bakanı, Millet Vekili Dr.Özdemir Berova idi. Bizlerinde söz aldığımız toplantı son derece yararlı geçti.

 

EGEMEN BAĞIAŞ-ÖZDEMİR BEROVA-CUMHUR EVCİL-İBRAHİM ÖZTEK

1984 yılından itibaren başlayıp, 2004 yılında biten Judo Karate Kuraş Aikido ve Vuşu federasyon başkanlık günlerimde pek çok kez Kıbrıs’a gitme imkanı buldum. Bu seyahatlerimizin bir kısmı Spor teşkilatımız ile birlikte gerçekleşti. Tüm federasyonlarımız Kıbrıs Türk’üne her çeşit spor dalında ortak çalışma imkanı sağlayacaktı. Bir kısmımız yeterli ve gerekli desteği veremedi. Bazılarımız ise sportif gelişme ve katkıda büyük aşamalar kaydetti. Çalışmalarımız sırasında Cumhurbaşkanı büyük mücahit Denktaş ile bir araya gelme ve elinden ödül alma şerefine ulaştık. Mücadele sporları başkanı olarak benim avantajım, Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Tüm Mücadele Sporları Federasyonu Başkanı vi Milli Olimpiyat Komitesi Başkanı Eyüp Zafer Gökbilen’in arkadaşımız olmasıydı. Eyüp, Türkiye’de yetişmiş çok başarılı bir Tekvando sporcu, antrenör ve yöneticisiydi. Barış harekatından sonra Kıbrıs’a gitti ve Kıbrıslı gençlere spor nosyonu, sporcu ruhu, terbiyesi ve sporcu asaleti kazandırdı. Onları şampiyon olarak yetiştirdi ve Mücahitler ordusu kurdu. Çalışmaları ile Denktaş’ın sağ kolu oldu. Avrasya Tekvando Federasyonunu kurarak, sporcularını dünya arenalarına taşıdı.           

 

Ben federasyon başkanı olarak, kendilerine antrenör ve malzeme göndererek, judo, kuraş ve Aikido branşlarının gelişmelerine katkı sağlamaya çalıştım. En önemlisi kimsenin başaramadığını Kıbrıslı Türk sporcuları Türkiye’de yapılan tüm Judo ve Kuraş spor dallarında  Avrupa ve Dünya şampiyonaları ile turnuva müsabakalarına sokmakla başardım. Bunu diğer spor federasyon başkanları da yapabilselerdi bugün Kıbrıslı Türk sporcular, hiç olmazsa tüm sportif organizasyonlara BM. bayrağı altında katılma imkanı bulacaklardı.

 

                                                             EYÜP ZAFER GÖKBİLEN

Başkan Eyüp Zafer Gökbilen

 

Kıbrıs Türk Cumhuriyeti, Eyüp Zafer Gökbilen’in sonsuz gayretleri ile tüm engellemelere rağmen Dünya spor ailesi içinde önemli bir yere sahip olmuştur. Çalışmalarını her zaman takdirle karşıladık. Kıbrıs Türk gençliğine daha nice hizmetler vereceğine de inancımız sonsuzdur.

 

Bu vesile ile Kıbrıs Türk Cumhuriyetinin 35. Kuruluş yılını en içten dileklerle kutluyor, sonsuza dek  var olmasını temenni ediyoruz.

Kas 20

Tarih Bu Dönemi Nasıl Yazacak?

Özcan PEHLİVANOĞLU

Türkiye çok ilginç yılları yaşıyor… Bu yıllar geçecek yeni insanlar ve yeni günler gelecek! Ancak yeni insanlar ve yeni yıllar bugün yapılanlardan etkilenecek. O zaman oturup bugünleri irdelemeye başlayacaklar ve bugünün tarihini yazacaklar. Ellerinde dokümanlar, belgeler, arşivler, görseller, görüntüler, tanık anlatımları onların önünü aydınlatacak…

Bu dönem için neler yazılacak?

Hukuksuzluklar, adaletsizlikler, parti ve cemaat yargısı ve bunların verdiği mahkumiyet kararları en başta olacak! Ergenekon, Balyoz, Casusluk başta olmak üzere uyduruk kumpas davaların, insanların hayatını tarumar ettiği anlatılacak…

Fetö terör örgütünün nasıl Türk Ordusunun ve devletin içinde örgütlendiği ve buna siyaset tarafından nasıl destek verildiği yazılacak… Dünyanın sömürgeci ve emperyalist güçleri ile işbirlikçilik yapanlar ortaya çıkacak

Türk Milletinin Cumhuriyet ile birlikte yaptığı dev kuruluşların özelleştirme adı altında nasıl üç kuruşa peşkeş çekildiği ortaya çıkacak…ülkenin nasıl bir beton cehennemine dönüştüğü tüm çıplaklığı ile anlaşılacak…

Halkın uygulanan ekonomik politikalarla nasıl borçlandırıldığı, yoksullaştırıldığı ve işsiz bırakıldığı anlatılacak…koskoca ülkenin topraklarında tarım ve hayvancılığın bitirilme serüveni yazılacak.

Yabancılara toprakların nasıl kolayca satıldığı, madenlerin nasıl küreselcilere kaptırıldığı anlatılacak! Ülkenin Ege’deki adalar gibi işgaline nasıl sessiz kalındığı yazılacak.

Göçlerle demografik yapının nasıl değiştiği ve ülkenin Türklerin elinden nasıl alındığı yazılacak! Türk Milletinin cemaatler ve tarikatlar eli ile uydurulan din eli ile nasıl iğdiş edildiği tartışılacak…

Siyasetin aynı odakların kontrolünde olduğu ve bataklığa iktidar ve muhalefetle birlikte sokulduğu anlatılacak…

Tarih bugünleri mutlaka yazacak… ancak tarih objektif ve milli bir bakış açısı ile yazılabilirse gelecek nesiller bugünleri anlayabilecek… yoksa kısır döngü onlar üzerinde de bugün olduğu gibi devam edecek… çünkü bugün dünü anlayamadığımız için başımıza gelenleri sadece seyrediyoruz.

Biz bu filmi 1800’lü yılların başından 1923’e kadar görmüştük! Bize yine aynı filmi değişik oyuncularla ve benzer bir senaryo ile yeniden gerçekmiş gibi izletiyorlar…

O zaman, Mustafa Kemal gelip sinema salonunda ışıkları açıp bize gerçekliği göstermişti. Biz de onun için ona “Atatürk” adını verdik…

Ümit ederim ki, tarih bu dönemi tüm çıplaklığı ile Türklerin lehine yazsın ki, gelecek nesiller başımıza neler geldi ve biz nasıl direndik öğrensin, bunlar ortaya çıksın…

Tüm kalbimle bunun gerçekleşmesini diliyorum…

Eski yazılar «

» Yeni yazılar