Prof.Dr.Mustafa E. ERKAL

Yaklaşık 65 yıldır Kosova’da Türkçe öğretimi ve eğitimi yapılmakta ve Türk kültürü korunmaktadır. 1912’de Türkçe eğitim öğretim yapan okullar kapanmış; ancak 1951’de yeniden açılmışlardır. Türk Dünyası içinde önemli bir yere sahip olan Balkan Türklüğü, 1992’de Türkiye Cumhuriyetinin gençlere üniversite kapılarını açması ile yeni bir boyut kazanmıştır. Türkiye’de yüksek öğretim görme imkânı sosyal bağları güçlendirmiş, tanıma ve tanıtma faaliyetlerini arttırmıştır.

Geçenlerde Dış Türkler ve Akraba Topluluklar Genel Müdürlüğünden gelen bir heyet ve peşinden YÖK’ün garip bir karar alması anlaşılır gibi değildir. Kosova’da Türk liselerinde 12-13yıl Türkçe eğitim gören bir öğrenci YÖK kararıyla Türkçe sınavına alınacakmış. Ancak, Kosova’da yeni faaliyete geçen Yunus Emre Türk Kültür Merkezlerinde 3 ay öğrenim görenlerin Türkçe sınavına tabi tutulmayacağı haberleri geliyor. Bu yanlışı ancak Balkanlar üzerinde Türkiye karşıtı bir politika izleyecek yabancılar yapabilirdi. Kendi ayağına kurşun sıkmak anlamına gelen bu çelişkiden kurtulmak gerekmektedir. Üç ay görülecek Türkçe öğrenimi, 12-13 yıllık bir eğitim ile nasıl mukayese edilebilir? Türkiye’de yapılanları gördükçe artık bunu da yadırgamıyoruz.

Prof. Dr. Mustafa E. ERKAL

Fransa’da 1. turu gerçekleştirilen cumhurbaşkanlığı seçimi ülkeyi yönetenler için değişik derslerle doludur. Sarkozy’ye hep kızıyoruz ama yerli Sarkozy’ler daha da ileri gidiyor. Sarkozy yaptığı konuşmada, Fransızlığa sık sık vurgu yapmıştır. Karmaşık nüfusa ve farklı etnik kökenlere sahip olan Fransa’da ağzından hiç “Fransalılar” sözcüğü çıkmamış; sürekli Fransızlıktan bahsetmiştir. Irkçı partinin adayı Le Pen gibi açık açık yabancı göçüne karşı çıkmış ve çekinmeden yabancı düşmanlığı yapmıştır. Ayrıca, nüfusun homojenleşmesini de savunmuştur. Sözde bazı Batılı müttefiklerimizin bize dayattığı ve bize uymayan bir elbise olan çok kültürlük anlayışına karşı çıkmış, bunu bir erdem olarak görmemiş ve onunla da övünmemiştir. Konuşmasının bir yerinde Fransızları en iyi şekilde korumaktan bahsetmektedir.

Sarkozy, Sayın Başbakan gibi milli kimliği etnik grup kapsamında görmemiş ve onu etniklik seviyesine indirme yanlışında bulunmamıştır. Bizde ise; dünyada yapılmayanlar yapılmaktadır. Sayın Cumhurbaşkanı doktrini ve ideolojisi olmayan bir anayasa hazırlanmasından bahsediyor. Burada doktrin ve ideoloji yanlış kullanılmaktadır. Bir devletin kuruluş amacı, felsefesi ve kuruluş gerekçeleri hiçbir ülkede bir ideoloji kapsamında değerlendirilemez. Olsa olsa o devletin kuruluş ilkelerini bize gösterir. Hiçbir devlet; hatta bırakın devleti bir şirket veya bir market bile ilkesiz, gayesiz ve hedefsiz kurulamaz. Bizde yapılmak istenen anayasa değişikliği değil; küresel gücün isteklerine uygun olarak devletin devlet olmaktan çıkarılması, üniter ve milli yapının değiştirilmesi, egemenliğe yeni ortaklar aranmasıdır. Ülkeyi yönetenler hiçbir şey olmamış gibi 23 Nisan Milli Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nı kutlamışlar; bazıları da kutlamalara bile gitmemişlerdir. Önümüze konmak istenen yeni anayasa, 1923 Türkiye’sinin tasfiyesi ve açıkça bir sivil darbedir. Askeri darbelerle bu sivil darbe gizlenmektedir. Ülke ihtiyaçlarına göre bir hazırlık yoktur. Aslında her şey bize dayatılan anayasaya göre uydurulmaya ve kamuoyu yanıltılmaya çalışılmaktadır. Türkiye’nin on senede nereden nereye getirildiği ve nelerin tartıştırıldığı düşünülmelidir.